الهی نامه

الهی!... خانه به خانه ی دهکده جهانی، چشم به راه پیامی از «علی آباد» و «حسین آباد» کشور وحی است. اگر نتوانتم رمز قفل «صندوق فرهنگ» را برای متقاضیان بشناسیم و بگشاییم، شرمنده تاریخ خواهیم شد.

توفیق ده،تا فرهنگ اهل بیت را نامه ای کنیم، در پاکتی از «زبان عصر» قرار دهیم، تمبری از«شهادت»  بر آن بزنیم و به نشانه ی همه خانه های «نیاز» و دلهای محله «شوق» و خیابنهای شهر«طلب» بفرستیم

الهی!... ای مقلب القلوب و محول الاحوال!

شگفتا قلب و حالات آن و صاحبان قلب و احوالشان!

یکی دل مشغول و دل آشفته است، یکی دل آسوده و دل آرام،

یکی دلگیر و دلخسته و دلبسته است، یکی دل باز و دل شاد و دل آزاد،

یکی یک دل و بیدل است و دیگری دو دل و صد دل،

یکی دل آشوب و دلسرد و دلداده است، یکی دل آرام و دلگرم و دلدار،

یکی دلخون، دلشکسته، دل مرده، دل افسرده و بیمار دل است،

دیگری خوشدل و روشندل و زنده دل و برنا دل،

دل مارا خودت دل کن، ما را از صاحبان و آگاه دلان روشن دل کن،

از سنگدلی و کور دلی و تنگ دلی برهان.

از بینا دلان و زنده دلان دریا دل و از سوخته دلان پاکدل بگردان.